It’s all okay

I.

Meer dan 10 jaar geleden kreeg ik een orchidee. Niet meteen mijn favoriete cadeau maar ik hield haar niettemin. Ik heb er moeite mee levende dingen weg te gooien. Tot mijn verwondering en ondanks gebrekkige zorgen overleefde de plant het. Inmiddels is ze al ettelijke keren mee verhuisd: van kot terug naar het ouderlijk huis toen mijn eerste relatie op de klippen liep, vandaar naar mijn vrijgezellenstek en nu staat ze in de badkamer van het huis waar ik met Zoon woon. Orchideeën hebben het moeilijk met verhuizen, zo wordt beweerd. Ze moeten ‘goed’ staan of krijgen geen bloemen. Ik vermoed dat de mijne nog verder is gegaan en zich geadapteerd heeft aan mijn geestesgesteldheid. Erg opvallend heeft ze tijdens alle donkere periodes in mijn leven, geen bloemen gedragen. De tijden dat het wel goed met me ging, kreeg ze de ene bloemenstengel (of hoe heten die dingen?) na de andere. De afgelopen vier jaar heeft ze geen ene schamele keer in bloei gestaan.

II.

Ik zie hem rijden, ver aan de overkant van het rondpunt. Het is onmogelijk hem niet te herkennen; zelfs zijn manier van fietsen is melancholisch. Ik stop om naar hem te kijken. Om te kijken hoe hij fietst en hoe hij dan voor het rode licht staat. Gewoon een beetje kijken is genoeg.

Hij staat aan het aanrecht. Ik kijk naar zijn rug. Hij kneedt deeg. Dat is het soort dingen dat hij tegenwoordig doet. Deeg kneden voor brood en tomaten drogen in de oven. Hij heeft een vaatwasser, een nieuwe keuken en een huis waarin Zoon de helft van de tijd slaapt. Ik wil opstaan, mijn wang tegen zijn rug leggen en mijn armen rond zijn borstkas slaan. Gewoon een beetje staan, zou genoeg zijn.

III.

De trein staat er nog, ik zie hem al terwijl ik de trappen op hol. Die godverdomse roltrappen zijn ook altijd buiten werking als het erop aankomt. Dit is een kwestie van seconden. Die ene auto die me niet liet oversteken, het slot van mijn fiets dat even haperde, de handschoen die tijdens het rennen op de grond viel en waarvoor ik moest terugkeren. De conducteur staat nog in het open deurgat van de stilstaande trein. Hij ziet me hijgen en hollen. Wellicht ziet hij dit soort mengeling van door adrenaline aangevuurde hoop, lichte paniek en uitzinnigheid dagelijks. Laconiek doet zijn vinger ‘nee’, begint de trein te zoemen en glijden de deuren dicht. Ik laat me op een bankje vallen en ruk me de jas van het bezwete lijf, terwijl de trein aan me voorbij zoeft. Wat als deze trein symbool staat voor mijn leven? Wat als ik systematisch iedere trein op het allerlaatste nippertje mis?

Ik besluit gewoon de volgende te nemen.

IV.

Hij is de eerste man bij wie ik me helemaal veilig voel. Dus ben ik doodsbang voor hem. Omdat hij de tweede is van wie ik vermoedelijk zou kunnen houden. Mocht hij me dat toestaan. Want hij verwacht een liefde die stormenderhand en met dwang inneemt. Een met geweld ingenomen en gegijzeld hoofd geeft hem meer veiligheid. Dat kan ik hem niet eens kwalijk nemen: stockholmsyndroom van het hart. Ik ken dat.

Terwijl ik met hem praat, spert hij de ogen wijd open, slaat de handen voor de mond. Angst. Ik zie het gebeuren en verweek, mijn weerstand verkruimelt. Pudding. Ik wil erin springen, in die ogen. Maar dat doe ik niet. Ik verstijf, zoals iedere keer ervoor. Angst om zijn angst. Angst voor de angst om zijn angst.

Oneerlijker wordt het leven niet. Sinds wanneer heeft angst het overgenomen? Dat kan niet anders zijn dan altijd al, alleen wisten we dat toen nog niet. Is ze zo groot geworden dat liefde een welhaast onmogelijke zaak wordt?

Hoe kan dit niet genoeg zijn?

V.

Mijn orchidee staat in knoppen. Ziet zij wat ik niet zie? Of is ze verder gegaan zonder mij?

Advertenties
Dit bericht is gepubliceerd op 19 december 2014 om 20:47. Het’is opgeslagen in in mijn hoofd en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. Volg hier alle reacties met de RSS feed voor dit bericht.

2 gedachten over “It’s all okay

  1. prinses op de kikkererwt op schreef:

    Kippevel. Erg mooi, in flarden herkenbaar.

  2. Pingback: Oud jaar, nieuw jaar | Inkelspielchen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: