Fantasie

Ik staar naar zijn rug die als een magneet aan mijn hart trekt. Het wurmt zich vantussen mijn ribben. Ik zie het bijna afgetekend onder mijn vel. Het wil eruit. Ik fantaseer over de moed om uit bed te glippen. Op mijn tenen over de houten planken naar de andere kant te sluipen, waar mijn kleren liggen. Ze in stilte aantrekken. Niet meer naar hem kijken. Vertrekken. Geen briefje achterlaten. Geen sorry’s. Op de fiets stappen. Trappen tot ik buiten adem en weer bij zinnen ben. Tot de wind al mijn tranen heeft gekastijd.

Eenmaal thuis me voorgoed ontdoen van dat verrekte muitzieke hart. Het in een brandkast stoppen en de code vergeten. Later, als mijn huis post mortem wordt opgeruimd, zal dat brandkastje pas gevonden worden. Binnenin ligt een verschrompeld hart ter grootte van een reuzenboon. Zoon slaat zichzelf voor de kop: de verwoed gezochte verklaring voor dat leven in eenzaamheid lag al die tijd onder zijn neus. Een hart op de bodem van een bodemloze put gegooid.

Maar ik blijf. Ik laat mijn hand over zijn rug glijden en druk mijn lippen op zijn huid.

Dat ene gebaar maakt het te laat. Mijn hart breekt door mijn vel en valt met een plopje tussen ons in. Hij rilt. Trekt het ook aan zijn hart? Hij geeft geen krimp maar heeft het zeker ook gehoord: angst is wakker. Het heeft bloed geroken. Het rekt zich uit en installeert zich in de hoek van de kamer om aan te vallen. Dat vervloekte hart ook van me. Ik blijf roerloos liggen. Ik staar naar zijn rug.

Ik fantaseer over de moed om uit bed te glippen. Ik wil hem in de steek laten nog voor hij dat bij mij kan doen.

Maar ik ben gebleven. We staan op. Angst slaat toe met een grote sprong, verslindt ons met huid en haar.

Advertenties
Dit bericht is gepubliceerd op 20 februari 2017 om 22:35. Het’is opgeslagen in in mijn hoofd en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. Volg hier alle reacties met de RSS feed voor dit bericht.

2 gedachten over “Fantasie

  1. Adriaens Linda op schreef:

    Krop in de keel.
    Weet niet goed onder woorden te brengen wat ik ervaar als ik jouw stukjes lees.
    Het is niet lezen en registreren.
    Het is lezen en tegelijkertijd voelen.
    Ik voel ze.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: