Ongeleid projectiel

Het sluimert onder mijn vel en raast in mijn hoofd. Rond mijn hart heeft zich een hogedrukgebied gevormd. Ik ben broeierig als een zomers onweer dat op barsten staat. Ik ben een ongeleid projectiel.

Op dagen dat Zoon niet thuis is, ga ik te vaak op terrassen zitten waar er te veel alcohol wordt geschonken. Het is dat ik te veel werk. Of te veel moet fiksen. Te veel (geld)zorgen heb. Te veel beslissingen alleen moet nemen. De zorgenvijfhoek job-bijberoep-kind-huis-geld wordt een uitputtingsslag wanneer ik in al die vijf hoeken tegelijk moet zijn. Dat gaat gewoon niet. De momenten waarop ik ontspanning en sociaal contact zoek, lopen daardoor uit de hand. De grens tussen amusement en escapisme is soms erg flou. Dat weet ik en ik sta het mezelf even toe.

Het is ook dat mijn hart een beetje pijn doet. Misschien verklaart dat de broeierigheid: misschien is dat hart wat ontstoken en mijn hoofd daardoor een beetje koortsig. Ik wil het nog niet zo goed toegeven maar het valt stilaan niet meer te ontkennen. Het ligt aan de popjesman. Voor één keer vind ik dat ik het goed heb gedaan, dat ik erin ben geslaagd om alles gewoon te laten zijn, in plaats van het te willen hebben. Maar hij heeft me meegenomen naar zijn bed en liet daarna niet meer van zich horen. Ik had geen verwachtingen omdat dit niet was wat ik verwacht had. Toch niet van hem. Mijn hart en hoofd zijn de molenstenen waartussen vragen vermorzeld worden.

(Was het dan niet echt? Het was toch wél echt? En fijn ook? Waarom dan? Wat zou er zo erg geweest zijn aan samen nog es iets fijn en echt te doen? Wat is dat toch met liefdesinvaliden? Zijn we zo ijverig in de weer ons hart te beschermen dat we domweg onze manieren vergeten? Hoe lomp kan je zijn, zeg. Hoe halen we het in ons hoofd om op zo’n onbehouwen manier met het hart van een ander om te springen? Dat het niet proper is, verdikke toch.)

Dat gebrek aan een beetje basisrespect maakt me zo woest dat ik een ongeleid projectiel word. Ik klem mijn knarsende tanden op elkaar en probeer mijn malende hoofd en hart te vergeten door me op mijn lijf te storten. Ik giet er drank in, ik vlei het tegen Zoon aan, ik dans, ik put het uit, ik doe het pijn, ik zie het graag, ik sport.

Sport redt me. De afgelopen weken heb ik altijd wel ergens pijn, op plaatsen waarvan ik niet eens wist dat daar spieren zaten. Die spierpijn is zo dwingend aanwezig, dat ze me afleidt van de zeurende pijn in mijn hart. Een lijf dat zeer doet van het sporten, heeft tenminste nog zin. Dat is pijn die overgaat en je beter maakt. Dat kan van mijn hart en hoofd niet gezegd worden.

Maar het is niet genoeg om het hogedrukgebied te verdrijven. Ik moet barsten. Any day now, leg ik het ongeleid projectiel dat ik ben in een elastiek en katapulteer mezelf de ruimte in. Geen idee wie de klap zal vangen.

Advertenties
Dit bericht is gepubliceerd op 31 mei 2016 om 17:13. Het’is opgeslagen in in mijn hoofd en getagd als , , , , . Markeer de permalink als favoriet. Volg hier alle reacties met de RSS feed voor dit bericht.

12 gedachten over “Ongeleid projectiel

  1. What a stupid Stupid STUPID boy.

  2. ❤️ Allemaal herkenbaar. Liefs, kus.

  3. Adriaens Linda op schreef:

    Herkenbaar. Vooral voor vrouwen stel ik vaak vast in men eigen vriendenkring. Het eeuwige wachten… op een woord, een teken van leven . De zelfs fysieke pijn van die dodelijke kille stilte na de warme intimiteit…. Gevolgd door het zelfonderzoek dat geen uitsluitsel biedt en de aantasting van je zelfwaarde … Hebben ze enig idee hoe destructief ze zijn, deze koele minnaars ?

  4. Jij lijkt eerder het popje van popjesman te zijn: Eerst mee spelen en daarna negeren. Wijt het alsjeblieft niet aan jezelf.

  5. Ja idd, niet aan jezelf wijten!!!! en opgelet dat de katapult geen boemerang wordt…

  6. Pingback: Kaboem | Inkelspielchen

  7. En ik stel me dan de vraag… why, why, why ?!

    Was het met voorbedachte rade?
    Doen ze maar wat op?
    Zijn ze zo empatisch incapabel of egocentrisch? Enkel uit op eigen belang?

    Ik snap er niets van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: