Al die kommer en kwel

Na mijn post over dat moeilijke moeilijke leven van me, kreeg ik telefoontjes en berichten van mensen die een beetje bezorgd waren. (Voor alle duidelijkheid: het beschreven dipje dateert van verleden jaar. Ik ben nogal oké tegenwoordig.)

Het deed me wel inzien dat het hier misschien wat te veel kommer en kwel is. Daarom, terug van nooit weggeweest: een lijstje. Voor een beetje lucht. Het zijn de dingen die me gelukkig maakten de afgelopen tijd.

  • de nekhaartjes van Zoon die al een beetje gouder beginnen worden van de zon
  • de bloesems van Japanse kerselaars
  • zwaaien naar de autobestuurders die je over laten steken op het zebrapad
  • een lawaaierige dampkap eindelijk kunnen uitzetten
  • lachen naar mensen op de fiets en dat die dan bijna altijd teruglachen
  • eigenlijk lachen tout court en dan zien hoe aanstekelijk dat werkt
  • dansen, like no-one is watching
  • vanuit de auto kijken hoe zonnestralen op de vlakte vallen door dikke wolken, van die priemende lichtbundels die je los van elkaar kan zien
  • Zoon die ’s ochtends in mijn bed klimt en me wakker maakt met de woorden: ‘Het is al ochtend. Ik heb een goede afspraak!’ en me dan zijn dagplanning voorlegt
  • de dame van 83 met rollator en nylon vleeskleurige kniekousen die even stopt om een praatje te maken en dan vertelt dat ze op haar veertigste nog met de fiets heeft leren rijden
  • Zoon die zijn tong in open mond ronddraait van contentement omdat er eindelijk een dubbeldekkertrein aankomt: ‘Ik wilde al mijn hele leven in zo’n trein!’
  • koffietjes met inspirerende en schone mensen
  • zon zon zon
  • verkeerslichten die op groen springen net als je eraan komt
  • Zoon die zinnen uitspreekt als: ‘Mama, ge moet ne keer leren dat…’

 

Gesprekken met Zoon:

– Rara, weet je wanneer jij oma wordt?
– Euhm, nee.
– (*lacht geheimzinnig*) Als ik kindjes krijg.

– Mama, kan ik in het echt met jou trouwen?
– Goh, in het echt eigenlijk niet.
– Waarom niet?
– Omdat het beter is voor kindjes dat ze zelf een man of een vrouw vinden om mee te trouwen.
– Maar ik heb jou al gevonden. Ik vind jou.

– Mama?
– (*diepe zucht want hij moet gaan slapen*) Ja?
– Ik wil twee dingetjes vragen.
– Allez, snel dan.
– Eén: waarom doe jij (*bootst mijn diepe zucht na*) zo? En twee: vind jij dat ik eigenlijk een prins had moeten zijn?

– Er zijn vissen die een voornaam én een achternaam hebben.
– Ah, is ’t echt. Welke dan?
– Awel, bijvoorbeeld: zalm. Zalm en Zalm Forel.

Advertenties
Dit bericht is gepubliceerd op 19 mei 2016 om 10:12. Het’is opgeslagen in Lijstjes en getagd als , . Markeer de permalink als favoriet. Volg hier alle reacties met de RSS feed voor dit bericht.

9 gedachten over “Al die kommer en kwel

  1. damngoodsoffie op schreef:

    Zalige uitspraken van je zoon!

  2. Nele op schreef:

    vooral het eerste is een wreed goed mopke!

  3. Fantastisch om te lezen!!
    Doet me eraan denken dat ik dat ook moet bijhouden. Hoewel het hier vooral nog gaat over de uitspraak en het na-apen en niet de gevatte antwoorden. (dochter is ook nog maar net 2 jaar dus dat is maar al te normaal :-))


  4. ik reserveer nu al één van mijn mooie ongebruikte schriftjes, voor die leuke uitspraken die ongetwijfeld ook zullen volgen hier 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: