Better the devil you know: deel I

 

 

Mensen zoals ik hebben talent voor het onmogelijke.

We dromen van volmaakte en Ware Liefde. Stiekem willen we het sprookje: prinsen op witte paarden, damsels in distress en happily ever after. We willen liefde die schaakt. Ons en onze angsten. We willen bezeten en altijd vrij zijn. Nuchter blijven in de roes.
We willen woest.
Woelig.
Onstuimig.
Onvoorwaardelijk.

We trekken aan.
We stoten af.
We dromen dromen dromen.

Maar stiekem. Want we zijn zo bang. Bang dat Het Geluk voor ons niet weggelegd is. We houden met klem vol dat het niet zo is. Dat we perfect gelukkig zijn alleen. Of dat we realistisch zijn. We willen ‘alleen maar iemand’ die de afwas doet of ons een knipoog geeft op familiefeesten. Kleine dingen. We verlangen in miniatuur uit schrik dat gewoon al veel te groot is.

De psychologie heeft een naam gegeven aan kinderen zoals wij: onveilig gehecht. De onstilbare honger naar veiligheid, is de Bermudadriehoek waarin al onze inspanningen verdwijnen om gezonde relaties aan te gaan. Al wat we willen, is de kleine en grote kanten van onszelf uit onze broek-, jas- en rugzakken halen en ze uitspreiden op tafel: ‘Kijk, dit ben ik.’ En dan hopen dat iemand eindelijk zegt: ‘Oké, daar kan ik het mee doen.’ Meestal gaat het anders. Vroeg of laat worden de défauts opgenomen. Met misprijzen, op armlengte, en tussen duim en wijsvinger. ‘Dit. Dit moet weg. En dit. En dat ook.’ Uiteindelijk blijft er niet veel meer van ons over.

Ten langen leste beginnen we wat frutjes verborgen te houden in de binnenzak van een jas. Misschien dat iemand ons zo wel graag zal zien, als we een paar ongelukkige dingetjes verborgen houden. Allez, nog een. En nog een paar. We proppen onze zakken net zolang vol en stoppen ze zo diep weg, dat we zelf vergeten dat ze daar zitten. We begrijpen niet waarom we ons vantijds zo ongemakkelijk voelen. Tot eraan getrokken wordt en de hele zwik als knikkers de grond oprolt. Betrapt.

Het is een neverending story. Het is de kat die haar eigen staart najaagt.

Want we gaan niet op zoek naar veilig. Onbekend is onbemind. De paradox wil dat we ons veilig voelen in onveiligheid. Want dat is wat we kennen. Het duwen en trekken en in bochten wringen, is voorspelbaarder en veiliger dan rust. Better the devil you know. Het alternatief – de zakken leeghalen – is te confronterend. We gaan liever op zoek naar andere onveiligen om ons samen vals veilig te wanen. Instinctief herkennen we hen aan de bobbels in hun jas. De grillen, de bokkensprongen die een dergelijke relatie met zich meebrengt, nemen we voor lief. We weten niet beter dan dat liefde bittersweet is.

We trekken aan.
We stoten af.

We zijn de regisseurs van ons eigen drama. En ondertussen blijven we dromen. Dromen dromen dromen.

We zijn onmogelijk.

Advertenties
Dit bericht is gepubliceerd op 15 maart 2016 om 22:34. Het’is opgeslagen in in mijn hoofd en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. Volg hier alle reacties met de RSS feed voor dit bericht.

10 gedachten over “Better the devil you know: deel I

  1. Gij verdomd schoon mens met uw verdomd schone schrijfsels. Ik zit hier keihard met mijn mond open. Zo treffend. Zo raak. Alweer. Merci. Ik weet weer waarom ik media als Charlie wil steunen. Om mensen als u te laten doen waar ze zo goed in zijn: schrijven.

    Diepe buiging. Een gemeende.

    Lien

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

  2. Dank dat je dit schrijft. Je helpt me mezelf te begrijpen. (En nu weer even naar proberen het onmogelijke te doen, want grenzen – ik? Neee…)

  3. Dat kan een en-en verhaal zijn, toch?

    • Hilde op schreef:

      Emotioneel lichaamswerk is een bijzonder efficiënte manier om tot een beter leven te komen. Echt! Het vergt moed om te doen want haalt zoveel naar boven. Maar je leert het, en stilaan leer je begrenzen kom je in rustiger vaarwater. Saved my life!

  4. Pingback: Better the devil you know: bad boy (deel II) | Inkelspielchen

  5. Je schrijft zo goed. Ik ben jaloers én blij.

  6. Pingback: Kaboem | Inkelspielchen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: