Don’t stand so close

Mag ik vragen niet zo dicht bij me te staan?

Je staat een beetje in de weg. Je belemmert mijn heldere blik. We flirten met de grens van wat ‘in-het-belang-van-Zoon’ is. En je staat het toe. Je geeft het zelfs toe. Dat brengt me hopeloos in de war. Want met wat flirt je dan wel, eens je die grens voorbij bent? Waarom zoek je die grens überhaupt op? En ga je erover?

Ik vermoed dat je dichterbij komt omdat het zo knus is bij ons. Bij Zoon en mij. Ik zie hoe jij je laaft aan onze warmte. It takes one to know one, snap je? Onze vrienden denken natuurlijk dat ik het allemaal maar in mijn hoofd haal. Die reputatie heb ik wel: koningin van de fata morgana. Ze schudden het hoofd en kijken me aan met een mengeling van medelijden, onbegrip en milde spot. Ze vragen me naar bewijs dat ik hen niet kan geven. Daarvoor ben je te subtiel. Dus trekken ze mijn vermoedens in twijfel. Ze vergeten daarbij dan gemakkelijksheidhalve jouw reputatie: de man die zich nooit laat kennen. De man wiens woorden zelden weerspiegeld worden in zijn daden.

Van jou zullen ze het nooit echt weten. Dat ze mij niet geloven, brengt me iedere keer verschrikkelijk aan het wankelen. Ik heb het nochtans zelden bij het verkeerde eind gehad wat jou betreft. Ze hebben wel gelijk als ze me aanmanen een grens te stellen. Dat zoiets bijna teveel gevraagd is, begrijpen ze dan weer niet. Hoe zouden ze ook? Ze delen Zoon niet. Ze begrijpen niet hoe verleidelijk die samenhorigheid en de herinnering aan lang vervlogen intimiteit is. Ze kennen de ontzaglijke liefde voor zo’n kind niet. Het kind dat met onwaarschijnlijke evidentie een product van ons allebei is. Hoe hij me opnieuw en opnieuw aan jou herinnert, in de manier waarop hij praat. De grapjes die hij maakt. De karaktertrekken die ik uitdagend vind zonder die ooit als een obstakel te zien. Dit is liefde die in romans gegoten wordt. Liefde die alles overstijgt. Omdat hij zo hard op je lijkt, kan het bijna niet anders dan dat er ook een residu van de liefde voor jou overblijft. En dat het altijd zo zal zijn.

Maar dan nog. Hebben we het allemaal al niet gehad? Hebben we niet genoeg gesakkerd en gehuild en geprobeerd? Zullen we de wonden dan nu maar gewoon laten genezen? Je schoorvoetend beroep op de intimiteit die we lang geleden begraven hebben, rijt ze dit keer niet open. Ik vrees dat we hen eerder langzaamaan weer aan het openpeuteren zijn. We koteren erin, we prutsen aan de korstjes. Wat gaan we doen als ze opnieuw beginnen te etteren? Ik weet niet of ik dat nog een keer aankan. Of wacht. Ik weet het wel: neen, dat kan ik niet.

Mag ik dus vragen om niet zo dicht bij me te komen staan? De fantasie van een herenigd gezin niet bij me op te roepen, tegen heug en meug? Hoeveel warmer het zou zijn met ons allemaal samen. Breng me niet in bekoring opnieuw naar dat leven te verlangen. Of toch niet met jou.

Of kom wel naast me staan. Maar dan nog dichter en helemaal, voor altijd en door dik en dun. Ik durf dat zeggen omdat je het uit eigen beweging zal moeten doen. Dat is mijn enige voorwaarde. Daar hebben we ze dan, mijn grens. Ik ken je goed genoeg om te weten dat het manoeuver van grensoverschrijding een veel te hachelijke onderneming voor je is. In die wetenschap ben ik veilig. Maar ga intussen toch wat verder staan. Wil je?

Advertenties
Dit bericht is gepubliceerd op 8 juli 2014 om 22:13. Het’is opgeslagen in Brieven en getagd als . Markeer de permalink als favoriet. Volg hier alle reacties met de RSS feed voor dit bericht.

Een gedachte over “Don’t stand so close

  1. prinses op de kikkererwt op schreef:

    *slik*. misschien moet jij ook mijn blog schrijven ;). Je kan vast uitleggen aan mijn lezers dat het erg moeilijk is om de onverantwoordelijke en onstabiele Dirk waar niet op te rekenen valt, los te laten ;).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: