Een goede dag is makkelijk

Een goede dag is makkelijk. Het volstaat eigenlijk dat het vrijdag is maar dat kan nog beter worden.

Het kan de laatste dag van de solden zijn, bijvoorbeeld. Het vakantiegeld is gestort. Redelijk spontaan neem je een halve dag verlof en beslist jezelf eindelijk de beha’s te gunnen waar je al zo lang op wacht. Als je op de fiets stapt richting centrum, schijnt de zon. Uiteraard. Zo gaat dat op goede dagen.

Op zich zou dat al volstaan – dat begrijp je – maar op goede dagen staat geen maat. Je zelfvertrouwen kent geen grenzen. Je stapt deze ene keer dus niet de Inno, maar wel een boetiek binnen voor die lingerie. Heel erg Pretty Woman voel je je. Je begrijpt die Julia Roberts volledig. Je bent charmant onbeholpen zoals dat alleen op goede dagen kan. De verkoopster is echt gecharmeerd en derhalve echt behulpzaam. De prijzen zijn echt rond. Je beslist dat de meiden het verdienen – ze wachten al zo lang – en schaft meteen vier kanten gevallen aan. De verkoopster informeert je dat je een slag hebt geslagen: je zou 344 euro betaald hebben, waren het geen solden geweest. En ook dat deze soutiens overschieten omdat weinig vrouwen ze kunnen dragen. Gevraagd naar het waarom daarvan, legt de verkoopster uit dat je stevige borsten hebt. Ze zegt het met zoveel woorden en je beseft dat alles vanaf hier slechts extra zal zijn.

Zoals het toonmoment op de school van Zoon. Zijn vader is er ook maar daar sta je boven want moeders borsten zijn stevig. Wanneer vader achteraf voorstelt om een koffie te gaan drinken, in afwachting van de kappersafspraak voor jullie gezamenlijk bloed, stem je ook daarmee in. ’t Zal wel: je hebt stevige borsten. Jij kan dat. Meer nog, je beslist met je stevige borsten en schoon kant dat er zelfs taart bij kan. En met je vakantiegeld vind je dat de rekening voor jou mag zijn. Zoon ziet je duidelijk het liefst en zelf doe je alsof je blind bent voor de vader. Het castrerend vermogen van goede dagen en stevige borsten valt niet te onderschatten. Je heerst.

Een slechte dag is al even makkelijk. Je staat op zonder Zoon. Zijn afwezigheid heeft je al verpletterd nog voor je de trap af bent. Je lummelt en je rommelt en je brielt. Ontbijt kan je niet verdragen zonder hem. Koffie solo dan maar. En dat het je hormonen zullen zijn, daartoe besluit je ook. Daarmee heb je altijd al een haat-liefde verhouding gehad.

Met tegenzin sleep je je naar je afspraak bij de bank. Ze slaan je om de oren met spaarformules die geen van allen op je budget zijn afgestemd. Ah nee, geld heb je niet. Het was overbodig je naar het kantoor te roepen om je dat diets te maken. Buitengekomen beslis je lief te zijn voor je weemoed. Je trakteert jezelf op koffie en ontbijt in je favoriete boekenwinkel. Maar natuurlijk zijn er geen croissants meer. Uiteraard. Zo gaat dat op slechte dagen. Naast je zit een koppel mediore haantjes op te scheppen over de baldadigheden uit hun jeugd. Erg stoer moeten ze geweest zijn. Compensatie voor de saaie zakken die ze geworden zijn. Het irriteert je mateloos. De schijn van tevredenheid die je even dacht teruggevonden te hebben, smelt weg. Je pakt je boeltje.

Je fietst rond met je chagrijn. Je probeert een andere koffiebar. Je schrijft een beetje. Je kan niet beslissen of het nu een goede of een slechte dag zal worden. Je wordt opnieuw lastiggevallen. Een slechte dan maar.

Eigenlijk is het allemaal maar uitstel van het moment waarop je de trein moet nemen. Dat weet je. Die trein die je naar je moeder in het ziekenhuis zal brengen. Tumor in de darmen. Je bent te vaak in dat ziekenhuis geweest de laatste maanden. Je hebt er je grootvader nog maar pas aan moeten afgeven. Je hart is een pindanoot en Zoon is er niet. Zijn vader evenmin en je ken er niet mee stoppen hem dat kwalijk te nemen. Al jaren niet. Je kan er niet mee stoppen jezelf dat dan weer kwalijk te nemen. Alle andere dingen waar je nu even niet kunt opkomen, neem je jezelf ook kwalijk. Op slechte dagen mag dat.

Tegen de tendens van de dag in, blijkt je moeder het goed te stellen. Terug thuis weet je niet wat aanvangen met die gegrossierde frustraties. Maar je bent geïnviteerd in één van de sjiekste restaurants die je stad te bieden heeft. Door een paar van de fijnste mensen die je kent. Dus doe je een effort. Je doet van haar en zelfs wat make-up en het schoonste kleedje dat je in je kast hebt hangen. Het is er één met een open rug, in de hoop dat het kant van daags voordien, je zelfvertrouwen enigszins zal aanscherpen.

Uren later heb je je gehele gal op tafel gelegd. Geen mens die het te bitter vond. Zo gaat dat met fijne mensen. Je staat te midden van hen in een kroeg. Je stevige borsten zijn terug. Het mansvolk rond je lijkt het ook gemerkt te hebben. Nog nooit heb je zoveel aantrek gekend. Ze kunnen allemaal opsolferen. Daar is deze avond niet om te doen. Je lacht en je danst want de muziek is goed en je bent in form. Je heerst weer.

Zo gaat dat met fijne mensen op slechte dagen. Voor je het weet, maken zij die weer goed.

Advertenties
Dit bericht is gepubliceerd op 1 februari 2014 om 12:42. Het’is opgeslagen in in mijn hoofd en getagd als , . Markeer de permalink als favoriet. Volg hier alle reacties met de RSS feed voor dit bericht.

Een gedachte over “Een goede dag is makkelijk

  1. prinses op de kikkererwt op schreef:

    ‘Zijn vader evenmin en ge kunt er niet mee stoppen hem dat kwalijk te nemen. Al jaren niet. Ge kunt er niet mee stoppen uzelf dat dan weer kwalijk te nemen. Alle andere dingen waar ge nu even niet kunt opkomen, neemt ge uzelf ook kwalijk.’
    Ja. Ja. Zo goed had ik het niet kunnen verwoorden, maar dit is het wel ongeveer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: